Καλά περάσαμε αδέρφια παρά την κακοκαιρία..και να θυμάστε ότι όποιος φοβάται ...πέφτει και κοιμάται!
...όπου φτάνουμε καλή ώρα απολαμβάνοντας μια δύση με φαντασμαγορικά χρώματα
...πέρνουμε το πλοίο της γραμμής για Ραφήνα....
Μετά από ένα σύντομο γεύμα στο Μαρμάρι...
Ενα μικρό προβληματάκι με το λάστιχο του Ζανό λύνεται στα σβέλτα μιας και έχουμε όλα τα απαραίτητα εργαλεία και σαμπρέλλες.
Κατηφορίζοντας προς το Κόμιτο η θέα είναι συγκλονιστική.
Δημήτρης: Δέν βάζετε ρε σεις κανά χεράκι αντί να χαζεύετε, να βγάλω τη μηχανή από το λούκι??
Μέσα από μαγευτικά φθινοπωρινά τοπία διασχίζουμε το βουνό από Καλλιανό πρός Κόμιτο. Τό βουνό αυτή την εποχή έχει γλυκά φθινοπωρινά χρώματα. Η διαδρομή είναι αρκετά βατή και χωρίς σκόνη αλλά ούτε και πολλές λάσπες, παρά τις βροχές. Μερικά λούκια εδώ και εκεί και αρκετή πέτρα.Οι ρυθμοί είναι χαλαροί. Δεν βιαζόμαστε και το χαιρόμαστε σε κάθε σταση. Οι κοπέλλες αποδεικνύονται καλές αμαζόνες.
Στή σύσκεψη βγαίνουν οι χάρτες και χαράζεται η ορεινή πορεία για τον γυρισμό
Ανεβαίνουμε προς το χωριό για πρωϊνό. Από ψηλά η παραλία λάμπει μέσα στο πρωϊνό φώς.
Σιγά σιγα ξυπνάνε και οι υπόλοιποι.
Το ξημέρωμα ο ουρανός παίρνει καταπληκτικά χρώματα. Η μέρα προβέπεται καλή.
Τα νεα μας μέλη στην πρώτη τους
κατασκήνωση μαζί μας.
Αγγελοι.
Η νύχτα για χάρη τους στολίστηκε με όλα της τα αστέρια όπως φαίνεται στην φωτό του Ζανό δεξιά.
Τελικά μας πληροφορούν απο την ταβέρνα ότι το εκκλησάκι της Παναγίτσας πάνω από την παραλία είναι διαθέσιμο και ο χώρος γύρω είναι μεγάλος και πεντακάθαρος. Αποφασίζουμε να πάμε εκεί αντί να κατέβουμε στην άμμο.
Στην ταβέρνα του χωριού η σόμπα καίει στο φούλ. Απλώνουμε ρούχα και εξοπλισμό ένα γύρω. Από μπουφάν μέχρι κάλτσες. Αχνίζουν καθώς στεγνώνουν. Και βέβαια για να μή χάνουμε καιρό ριχτήκαμε στα κοψίδια.
Το καλό ανεμοβρόχι μας βρήκε καμμιά 30ριά χιλιόμετρα απο την παραλία του Αγ.Δημητρίου που θέλαμε να κατασκηνώσουμε. Φτάνουμε μουσκίδι παρά τα αδιάβροχα. Μερικοί δεν τα φορέσαμε από βαρεμάρα γιατί είμασταν όλο βάλε βγάλε. Μιά βροχή-μιά ήλιο στήν διαδρομή. Αποφασίζουμε να πάμε πρώτα στην ταβέρνα και μετά να κατασκηνώσουμε γιατί το μετεωρολογικό έλεγε ότι από το βραδάκι στρώνει ο καιρός και σταματάνε οι αέρηδες. Δέν λέει να ψάχνουμε νυχτιάτικα τήν σκηνή να κολυμπαει στο κύμα!
Δέν έχουμε φωτό από την διαδρομή γιατί κανείς δεν έκατσε να βγάλει και να μουσκέψει την μηχανή του στην καταιγίδα.
Συνεχίζουμε παραλιακά κάνοντας τόν κύκλο του Καβο Ντόρο. Περνάμε όμορφα τοπία με καταρράκτες να τρέχουν σε μερικά σημεία.
Πουθε παν' τούτοι ρε πιδί 'μ!
Τα τοπία με την κακοκαιρία έχουν άλλη ομορφιά κάτω από ένα δραματικό ουρανό.
Στο Μαρμάρι χωρίσαμε με όσους θέλανε να πάνε από άσφαλτο. Οι υπόλοιποι πάμε Κάρυστο και ξεκινάμε ωραίες χωμάτινες διαδρομές μέχρι τον Πλατανιστο πού κάναμε στάση για μεζεδάκια στην ταβέρνα.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΤΩΣΕΙΣ ΜΗΤΣΩΝ
έλεγε μιά πινακίδα στον δρόμο. Και βλέπετε γιατί
Μέ  βροχή και  αέρα διασχίσαμε τα χιλιόμετρα μέχρι κάπου κοντά στα Στύρα όπου κάναμε την πρώτη στάση. Το τοπίο από το Αλιβέρι και κάτω είναι φρικτά καμμένο μέχρι την θάλασσα.
Ο πρόεδρος τρέχει να ανάψει κεράκι στον Αγιο Νεκτάριο που φτάσαμε ασφαλείς μέχρι εδώ, για να μας κάνει παρακάτω καλό καιρό.
Επιβιβαζόμαστε ενώ η καταιγίδα μας περίμενε στην Ερέτρια.
Η πλάκα είναι ότι αφού είχε απαγορευτικό λόγω ανέμων, η τύχη τόφερε έτσι ώστε το φέρρυ που μας πήγε απέναντι ονομαζόταν ....Αίολος!!!!
Και μάλιστα για να μας ζητήσει συγνώμη ο θεός των ανέμων έβγαλε και ουράνιο τόξο!.
Από τις προηγούμενες μέρες είχαμε πρόβλεψη για κακοκαιρία και θυελλώδεις ανέμους. Εντούτοις μέχρι να φτάσουμε στην Ραφήνα ο καιρός φαινόταν υπέροχος..... Μπά θα κάνανε λάθος στην Μετεωρογική σκέφτηκα. Να όμως που είχε απαγορευτικό λόγω θυελλωδων ανέμων!! Μετά από μια σύντομη σύσκεψη και αφού ο ...κύριος Εκδρομάρχης πήρε τηλέφωνα στα λιμεναρχεία και μάθαμε ότι από Ωροπό - Ερέτρια γίνονται τα δρομολόγια, αποφασίσαμε να πάμε από εκεί.
Φωτό απο τους:
Δημήτρη
Ζανό
Λευτέρη
Μπάμπη
Ο τελικός σκοπός μας αλλά ο καιρός μας φύλαγε ...εκπληξούλες.