Ειρήνη
Ειρήνη
Ειρήνη
Ειρήνη
Ρε κύτα που μπλέξαμε!! Του χρόνου θα φάμε!
Babis
Φωτό: Babis, Γιάννης, Ειρήνη, Χρηστος
Στά παλιά χάνια μετά τα Δερβενάκια νόστιμα παϊδάκια μας γεμίζουν ενέργεια για την επιστροφή.
Το τοπίο είναι μάλλον γυμνό και αυστηρό αλλά η θέα προς τις κοιλάδες μας αποζημιώνει. Σταση για τσιγάρο. Μετά από μερικά χιλιόμετρα όμως ανακαλύπτουμε ότι η άσφαλτος που ανεβάσανε από το Αργος μας κατεβάζει μάλλον συντομότερα από ότι περίμενα στα χαμηλά. Εχουν χαθεί τα σημάδια του χωματόδρομου που πήγαινε από τα ψηλάπρός το Αργος. Την διαδρομή την έκανα πριν από αρκετα χρόνια και ήτανε πολύ μεγαλύτερη και απο ψηλότερα. Τέλος πάντων όμως δέν κάτσαμε να το πολυψάξουμε και αφου ....προσγειωθήκαμε γρήγορα στα χαμηλά τραβήξαμε προς Αθήνα.    
Αφού ανεφοδιάσαμε ντεπόζιτα και στομαχάκια ξεκινάμε.
Οι χωματόδρομοι είναι σε καλή κατάσταση, η διαδρομή όμορφη ξετυλίγεται στίς βουνίσιες πλαγιές που τρέχουν εποχιακά νερά και μικροί καταρράκτες. Ο σκοπός μας είναι να φτάσουμε στο Αρτεμίσιο και αφού κάνουμε μιά στάση για να τσιμπήσουμε κάτι στο κοντινό αναψυκτήριο να πάμε πρός Νεστάνη αριστερά και να διασχίσουμε τον ορεινό όγκο του Αρτεμισίου απο ψηλές διαδρομες μέχρι το Αργος.
Ε αφού προσκυνήσαμε και ανάψαμε και τα κεράκια μας ξεκινάμε την εντουράδα να βγούμε μέσα από το βουνό πρός το Καπαρέλλι και την σήραγγα του Αρτεμίσιου.
Αφού τα μαζέψαμε και τακτοποιήσαμε τον χώρο ξεκινάμε για μιά σκήτη λίγο παραπέρα που έχει την εκκλησία της Παναγίας μέσα σε σπηλιά σε πολύ εντυπωσιακό τοπίο.
Οι χειμωνιάτικοι κρόκοι υπόσχονται τον ερχομό της άνοιξης
Αργά την νύχτα ξαστέρωσε και με όμορφο παγωμένο φεγγάρι. Η θερμοκρασία την έκανε μερικά γράδα κάτω από το μηδέν και όσοι κοιμηθήκαμε χωρίς σκηνές έξω την ακούσαμε λιγάκι. Ο πάγος το πρωί στίς σέλλες κάνει όμορφα σχήματα και το χορτάρι ασπρίζει αλλά ο ήλιος φέρνει μιά όμορφη μέρα.
Τη φωτιά τροφοδοτούμε συνεχώς μέχρι αργά με κάτι πεσμένα ξυλαράκια από το διπλανό δάσος.
Μετά το φαγητό ρεμβάζουμε στην φωτιά μας με μουσική απο κινητό και ηχειάκια. Ακούγονται καλά στην βουνίσια παγωμένη ησυχία.
Τελικά η φασολάδα πέτυχε.Να γλύφεις και τα δάχτυλά σου.
Η χαμηλή νέφωση σκεπάζει τον χώρο δίνοντας ένα όμορφο χειμερινό τόνο στο περιβάλλον. Η Ειρήνη ανάβει λαμπάδα στην Αγία Παρασκευή να πετύχει η φασολάδα ενώ ο Μπάμπης μουρμουράει το μάντρα: "μάνα μάνα μάναμ φασολάδαμ" για να καλύψουμε και τις ανατολικές θρησκείες.
Δέν φαντάζομαι να υπάρχει ωραιότερη εικόνα υπαίθριου μαγειρείου. Μας έχει σπάσει την μύτη η μυρωδιά.
Γιά να φεύγει η λιγούρα και για να πάει κάτω η παλιοτσικουδιά που φέραμε συμπληρώνουμε με πρόχειρα μεζεδάκια στην φωτιά, λουκάνικα και πατάτες στη θράκα.
Μπάμπης: Να βάλουμε κανα ξυλαράκι ρε παιδιά!!
Το άναμμα της φωτιάς ήταν μιά άλλη δοκιμασία. Τα έλατα που μαζέψαμε, γιατί δεν είχε και τίποτε άλλο η περιοχή, ήταν σάπια και μουσκίδι, αλλά μετα από συντονισμένες προσπάθειες κάναμε αξιοπρεπή δουλειά. Προσπαθούμε να κρατήσουμε τον πυρομανή Μπάμπη μακρυά από την φωτιά γιατί τσόνταρε συνέχεια φρέσκα βρεγμένα ξύλα και την μπούκωνε. Δεξιά ο Σπύρος τον απειλεί: Κάτσε ρε φρόνιμος γιατί θα την κάψουμε την φασολάδα!!!
Το βράδυ έχουμε σκοπό να γευματίσουμε με φασολάδα υπαίθρου. Ο σεφ Μάνος προετοιμάζει το θανατηφόρο μερακλήδικο μίγμα από φασόλια Πρεσπών, καροτάκια, σελινάκια, κρεμυδάκι και λουκάνικα. Ο Χρήστος εκ μέρους του Δ.Σ. επιβλέπει την προετοιμασία και κάνει πρόβα να δεί άν τα υλικά είναι κατάλληλα ή ο μάγειρας πάει να μας φαρμακώσει. (στο Φαρμακά είμασταν άλλωστε). Τον βάζει και δοκιμάζει το μίγμα ωμό!! για σιγουριά.
Το κονάκι μας διευθετείται στα γρήγορα με κάποιο σάπιο παλιοτράπεζο παρατημένο στη βροχή και μερικές καρέκλες απο την εκκλησία.
Τα μικρά παιδιά μετά την κοπιαστική πορεία παίρνουν ένα γευματάκι στα γρήγορα να έλθουν στα ίσια τους.
Η τοποθεσία είναι πανέμορφη με γρασιδάκι, εκκλησάκι (Της αγίας Παρασκευής μεγάλη η χάρη της) ελάχιστο χιονάκι εδώ και εκεί και μεγάλα υγιέστατα έλατα.
Μετά το χωριό Γυμνό (δεν ντρέπεται?) ανεβαίνουμε 10 km καλό χώμα φορτωμένοι κάθε λογής καλούδια.
Η ετήσια εκδρομή χειμερινής διαβίωσης είναι απαραβίαστο έθιμο για τον ΣΥ.ΜΟ.Φ.Ε. Συνίσταται στο να κουβαλιώμαστε μέσα στήν καρδιά του χειμώνα, γύρω στα μέσα του Γεννάρη, στα κορφοβούνια, να κυλιώμαστα σαν τα γουρούνια στίς λάσπες στα χώματα και στα χιόνια και να καμωνόμαστε τους σκληρούς επιβιωτάδες για να δικαιολογήσουμε το προσωνύμιο "παντός καιρού". Αλλες φορές μας βγαίνει να κοιμώμαστε σε 20 πόντους χιόνι και άλλες όχι. Εχουμε κάνει όμως χειμερινή και με κοντομάνικο μπλουζάκι αφού έτσι τά θελε ο καιρός γιατί η ημερομηνία αποφασίζεται σε ανύποπτο χρόνο και άλλοτε μας βγαίνει σε καλό και άλλοτε όχι.  Φέτος η κατάσταση ήταν μάλλον χαλαρή......και άνετη.
Τό μέρος που πηγαίναμε είναι το βουνό Φαρμακάς κοντά στην Νεμέα. Κάνοντας μιά βολτίτσα για να στρώσω την καινούργια γαιδάρα που καβαλάω, το βρήκαμε με τον Μπιμπίκο τυχαία. Στα 1300 μέτρα υψόμετρο, μέσα στά έλατα είναι οι κατασκηνώσεις του Δήμου Αργους. Ο ..πανταχού παρών και σε όλα τα βουνά βοσκός, μας είπε ότι ονομάζεται έτσι γιατί εκεί φυτρώνουν ξακουστά σε όλο τον κόσμο φαρμακευτικά βότανα...... και παρ ότι δεν είδαμε καμμία ...φυτεία στην περιοχή, τόν πιστέψαμε και αποφασίσαμε να προτείνουμε να γίνει εκεί η  χειμερινή εκδρομή διαβίωσης 2009 γιατί όντως η φύση είναι υπέροχη αλλά και κοντά στην Αθήνα.
Ανεφοδιαστήκαμε στην Νεμέα με καύσιμα για υποζύγια και αναβάτες γιατί εκεί που πηγαίναμε δεν υπάρχει τίποτα σε ακτίνα 10 km εκτός από υπέροχη φύση και ησυχία.
Μικρή στάση στόν παλιό σταθμό. Ο Πρόεδρας τό επαιξε σταθμάρχης και επιχείρησε να ρυθμίσει την κυκλοφορία των τραίνων......
Κάνουμε χαλαρά τα ανιαρά χιλιόμετρα μέχρι να πάρουμε, μετα τον Ισθμό, τον παλιό δρόμο γιά Νεμέα.
......! (λογοκρισία!)
Δέν καθόμαστε εδώ που κάνει και ζεστούλα......
Τα ημίαιμα περιμένουν
Το προγραμματισμένο ραντεβού τηρήθηκε από όλους… με σχετική άάάνεεσηη! Έτσι ξεκινήσαμε όλοι μαζί το Σάββατο από το 30 της ΝΕΟ Αθηνών - Κορίνθου μετά από τα καφεδάκια….Η παρέα αποτελούνταν αρχικά από 7 μονοκάβαλα μηχανάκια. Βρήκαμε και τον Σπύρο στον δρόμο και έτσι πορευτήκαμε παρείτσα με καλό καιρό και με το πάσο μας